Door Eric R.J. Wils

Wat hebben een Belgisch jongetje in Nunspeet en de voormalige Duitse keizer Wilhelm II met elkaar te maken? Ze vluchten allebei naar de veilige haven Nederland tijdens de Grote Oorlog en verbleven daar hemelsbreed zo’n 50 kilometer van elkaar, maar daarmee houdt ogenschijnlijk de relatie op. Ze vertegenwoordigden de uitersten in de samenleving van die tijd: een kind van armlastige ouders aan de zelfkant van de maatschappij en een door God zelf aangestelde keizer over een machtig rijk dat ten oorlog trok. De een is vergeten en de ander krijgt nog altijd veel aandacht. Een verhaal over een arm oorlogsslachtoffertje en een rijke heerser die zijn troon verloor.

DE BEWEERDE KRANKZINNIGHEID VAN WILHELM II EN ZIJN ONMOGELIJKE KARAKTER

Door:  J.H.J. Andriessen.

Tijdens een toespraak op een bijeenkomst in Huis Doorn, de vroegere verblijfplaats van de laatste Duitse keizer Wilhelm ll, werd door de spreker terloops de figuur van de keizer aangehaald. Hij refereerde daarbij aan hem als „die enge man met dat armpje”. Met deze uitspraak werd een lange traditie van negatieve berichtgeving over Wilhelm ll voorgezet die begon bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en tot op de dag van vandaag nog steeds en welhaast automatisch wordt gecontinueerd.

Uit het boek; Wilhelm II, Mythe en werkelijkheid door J.H.J.Andriessen

WILHELM’S INVLOED GEDURENDE DE OORLOG

Bij de beoordeling van de invloed die Wilhelm ll tijdens de Eerste Wereldoorlog heeft uitgeoefend op de gang van zaken valt op dat men hem enerzijds volledig aansprakelijk heeft gesteld voor het ontstaan- maar ook voor de gevolgen van de oorlog terwijl men anderzijds beweerde dat hij niets meer te zeggen had en zijn invloed volledig teniet werd gedaan door het duo Hindenburg-Ludendorff die als dictators de macht hadden overgenomen en de- facto de dienst uitmaakten in het Duitse rijk.

door Fré Morel

De missie van Otto Liman von Sanders

De bemoeienissen van de Duitse generaal Otto Liman von Sanders met het Turkse leger in de aanloop tot én tijdens de ‘Groote Oorlog’ heeft in de geschiedschrijving een bijzondere plaats gekregen. De militaire missie onder zijn leiding is door de Anglo-Amerikaanse geschiedschrijvers gebruikt om de aan Duitsland toegeschreven c.q. nagestreefde ‘Weltmacht’ te illustreren. Ze werd gepresenteerd onderdeel te zijn van een bewust gevoerde agressieve koers met de oorlog van 14-18 als logisch resultaat. Wát was er zo bijzonder aan deze missie en wat was de reden dat vooral de eerder genoemde historici zo gebeten waren op Liman von Sanders? Duitsland was namelijk niet het eerste of enige land dat activiteiten ontplooide binnen de Ottomaanse krijgsmacht. Engeland was bijvoorbeeld al sinds al sinds 1868 nauw betrokken bij de opbouw en ontwikkeling van de Ottomaanse vloot. De Engelse admiraal Hobart Hamden vervulde vanaf dat jaar een belangrijke rol binnen de Ottomaanse marine en zou in 1885 zelfs opklimmen tot persoonlijk adviseur van de Sultan. Ook Frankrijk was nauw betrokken bij het rijk der Ottomanen, met name door middel van haar grote betrokkenheid met de douane en het bankwezen.

door: Dr. Vincent Blok

I*

Als geen ander heeft Hermann Hesse in zijn roman Demian de navelstreng van de Kriegsbegeisterung in Duitsland blootgelegd. De bevrijding die voor de Duitse jeugd in het uitbreken van de eerste wereldoorlog gelegen was beschrijft Hesse vanuit de ervaring dat ‘het noodlot en het avontuur ons riepen en dat weldra de wereld ons nodig had, zich om te wentelen’[1]. Deze omwenteling van de wereld betrof niet zozeer de geografische herdefiniëring van Europa, doch is het paradoxale vermoeden dat zich in de oorlog een nieuwe toekomst, een nieuwe menselijkheid zou aandienen[2]. De oorlog werd algemeen begroet als bevrijdende uitweg uit de zinloosheid van het burgerlijk bestaan, waarin werd afgerekend met de verlichtingsidealen van de Franse revolutie uit 1789 en ‘de geboorte van een nieuw Duitsland’ werd ingeluid[3].