Door: J.H.J.Andriessen

‘Zo vanzelfsprekend als men ten aanzien van de Tweede Wereldoorlog kan stellen dat het nationaal socialisme hem ontketende, zo ingewikkeld ligt het vraagstuk wat betreft de Eerste Wereldoorlog.(1914-1918). Weliswaar noemde de Duitse historicus Fritz Fischer de Duitse houding vóór 1914 agressiever en nationalistischer en de Duitse oorlogsdoelen duidelijker dan die van de andere landen waardoor haar schuld aan het ontstaan van de oorlog groter zou zijn’, maar….zo schreef de Nederlandse historicus Dr.P.M.Luykx (1940) in het voortreffelijke boek Veranderende Grenzen 1815-1919:

‘algemeen aanvaard zijn deze stellingen nimmer’

en hij voegde daar aan toe:

’Wat het verdrag van Versailles over de schuldvraag vaststelde is in elk geval onjuist’.

Door; J.H.J.Andriessen

In de, zeg, halve eeuw voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd het Britse grondgebied wereldwijd in rap tempo enorm uitgebreid en deze uitbreiding ging gepaard met een manifest gebrek aan sympathie voor soortgelijke ambities bij andere landen.

Gr.Brittannië was voorts enorm gericht op ‘compensatie’ als het andere landen al eens gelukte hun territorium uit te breiden. Toen bijv.Oostenrijk , Bosnië wilden bezetten eiste Gr.Brittannië als compensatie Cyprus, toen Frankrijk zich van Marokko meester wilde maken eiste Gr.Brittannië non-interference in Egypte, enz.

DE ROL VAN SERVIË BIJ HET ONTSTAAN VAN DE EERSTE WERELDOORLOG;

Door: J.H.J.Andriessen

Artikel is afkomstig uit “De andere Waarheid” van dezelfde auteur.

Servië, een van die landen op de Balkan,die zich na jarenlange strijd hadden ontworsteld aan de Turkse heerschappij, was in de 19e en begin 20e eeuw nogal eens in het nieuws en wist ook in onze jaren weer alle aan­dacht op zich te vestigen. 

Onze generatie heeft Servië leren kennen tijdens de „Bosnische crisis” in de negentiger jaren en automatisch kwam daarbij de herinnering op aan de tijd, toen dat zelfde Servië zo om­streeks de eeuwwisseling de wereld in beroering bracht, als notaire troublemaker te boek stond en in 1914 uit­einde­lijk de aanlei­ding werd tot de „Eer­ste We­reldoor­log”.

Was Servië echter wel de grote onruststo­ker zoals destijds wel werd beweerd?

Het volgende artikel is afkomstig uit een manuscript van de auteur Fré Morel dat ons ter plaatsing werd toegezonden. Wegens afwezigheid van bronnenmateriaal wordt deze tekst buiten verantwoordelijkheid van de redactie opgenomen.

Door: Fré Morel.

Dat de Europese burgers in de aanloop naar de ‘Groote Oorlog’ lijdzaam aan de kant hebben gestaan kan niet gezegd worden. In alle Europese landen werden met name door socialistische bewegingen de politieke ontwikkelingen nauwlettend gevolgd. Tegen de rampzalige oorlogskoers van hun regeringen werd niet alleen binnen de politieke arena maar ook op de straat en in bijeenkomsten geprotesteerd.

Door J.H.J.Andriessen

DE VREDESPLANNEN

Reeds in 1917 waren er in Duitsland politici die niet meer in een overwinning geloofden en een snelle vrede noodzakelijk achtten.

Een van hen, gedelegeerde Erzberger, vernam in de zomer van 1917 via een bevriende relatie binnen de strijdkrachten, dat de militaire situatie voor Duitsland steeds moeilijker werd en dat bondgenoot Oostenrijk-Hongarije de strijd mogelijk eenzijdig zou moeten staken.

Erzberger vormde daarop een groep van leden van de Rijksdag, van het Centrum, Sociaal Democraten en Progressieven, die samen een “vredesresolutie” opstelden, een initiatief om snel tot vrede te komen.