In de NRC van woensdag 10 februari is het protest opgenomen van 50 hoogleraren tegen de beschuldiging dat als gevolg van enkele fouten in het IPCC rapport de klimaatwetenschap afgedaan zou worden als ‘maffia’ en zij achten dat volkomen misplaatst.

Natuurlijk hebben deze hoogleraren volstrekt gelijk al moet worden opgemerkt dat het toch op z’n minst wel slordig geacht mag worden,vooral als men bedenkt dat het hier om een rapport gaat waaraan uiterst belangrijke consequenties zijn verbonden.

Toch is en blijft het juist dat het misplaatst is om direct met een veroordeling klaar te staan ook al omdat het weliswaar over enkele uitermate belangrijke facetten gaat, maar dat daarmede toch zeker niet meteen het gehele rapport naar de prullenbak verwezen mag worden. Integendeel, wat resteert is nog steeds belangwekkend en zorgelijk genoeg. Daarover dus geen misverstand.

Toch hebben de hooggeleerde heren die zich de laatste tijd steeds meer als ‘wetenschappers’ etaleren, de voor hen kennelijk onwelgevallige kritiek een beetje aan zichzelf te danken. Juist de nadruk op de titel ‘wetenschapper’, waarmede ze zich nog eens extra willen onderscheiden van de ‘gewone man/vrouw’ wekt bij het grote publiek wel eens irritatie op en wordt op z’n minst niet altijd even goed begrepen. En dat is vrij logisch als men ziet dat de mediawereld zich meester heeft gemaakt van deze ‘wetenschappers’ die zich overigens maar al te graag laten gebruiken door diezelfde media en zich te pas en vooral ook te onpas, met de hun rechtens toekomende wetenschappelijke titel laten aankondigen, om dan te spreken over onderwerpen waarover ze geacht mogen worden niet veel meer te weten dan de doorsnee burger. Zo ziet men ‘wetenschappers’ verschijnen in TV programma’s over de schoonheid van bepaalde provincies, al keuvelend uitleg gevend over kreken, bomen of dieren ter plekke terwijl hun wetenschappelijke kennis een heel ander vakgebied bestrijkt, ziet men economen in weer een ander TV programma oplossingen voor de economische crisis aandragen die diametraal tegenover elkaar staan hetgeen bij de doorsnee kijker nu niet bepaald vertrouwen wekt, slaan politiek rechts georiënteerde wetenschappers hun links georiënteerde collegae-wetenschappers met wetenschappelijke, maar tegenstrijdige argumenten om de oren en gaan sommige historici rollebollend over de straat waarbij ze, ondanks hun op wetenschappelijk verkregen argumenten, toch vaak tot totaal verschillende inzichten komen.

De doorsnee burger in ons land begrijpt dat niet en eerlijk gezegd beperkt zich dat onbegrip niet altijd meer alleen tot de doorsnee burger.

Het zou de ‘wetenschappers’ van deze tijd sieren als ze zich een wat bescheidener rol zouden aanmeten bij het in het openbaar verschijnen voor radio en TV en in de pers en zich zouden beperken tot strikt hun eigen vakgebied. Ook voor hen geldt nog steeds het oeroude Nederlandse spreekwoord ‘schoenlapper, blijf bij je leest”. De “wetenschap” is een te ernstige zaak om die te laten bezoedelen door persoonlijke ijdelheid!

J.H.J.Andriessen