Tolstoi in Transsylvanië
Het is de zomer van 1914. Op het einde van Uiteengescheurd, het derde en laatste deel van de Transsylvaanse trilogie van Miklós Bánffy, rijdt een van de hoofdpersonen, graaf Bálint Abády, gedesillusioneerd een berg af, terwijl hij uitkijkt op ‘lange bergruggen met afgeplatte flanken. Reusachtige doodskisten, lijkkisten van volken. In onbeweeglijke majesteit stonden ze opgesteld…